Në Rënië

Në dritë
Të gjitha në dritë
Gjithçka
Në dritë
Në dritë

E zeza në dritë
Është sterrë
E zezë
Në terr
Është vetë vetja e vet.
Një kangur në bark të nënës
Së Tij.

Në dritë
Gjithçka
Ka përmasën e vet
Formën e vet
Ngjyrën e vet
Ka.

Në terr ka vetëm aroma
Dhe fjalë
Prekje
Dhe plot
Errësirë.

Në dritë,
Sapo më çanë në bark
Mëlçia më doli
në dritë

Dielli shkëlqente
Mëlçia shpërthente
Si thikë ia ngulte rrezet
Zemrës së saj

Le të dalë në dritë
Gjithçka!
Në dritë shohin me lehtësi
Sytë.

Ky diell
Ah,
Kjo rreze,
Po m’i ther kockat
Po m’i nxjerr sytë
Po më ha veshët
Po më gërryn

Kjo dritë
Kjo rreze
M’i veshi sytë

Oh dritë më lësho,
S’më mbet më asgjë.
U fika tërësisht,
Kur u përplasa me ty.

Kjo shfaqje po zgjat
Dhe unë s’mundem më
Në terr dua të strukem
Të jem veç një zë
Një aromë
e djegur

Ah shpina,
Në terr
Diçka
Ther

Kush ?
Pse?
Kush është atje?

Frikë frikë
Një tjetër thikë
Një tjetër majë
E mprehtë
Ther

Pik pik pikëllimi
Rëndë rëndë po marshon
Drejt drejt drejt drejtimi
Mua më pushton

Më rrotullon në duar
Më prek me gjuhë
Më shtyp me këmbë
Dhe nuk ndalon

Iriq jam
Qimet kam përpjetë
Kruspull
Vetëm kjo më ka mbet’

Rrotull rrotull rrotullohem
Majat e lëvozhgës mpreh
Larg larg larg largohem
Në rënie të lirë ,
Fle

Në rënie të lirë zgjohem

Në rënie në rënie në rënie jam
Liria është e vetmja poltronë që më mban
Gishtërinjtë si flatra i hap

Tokën përmjer dhe pështyj
Po bie mbi ty
Mbi ty

Në rënie të lirë
Në hapësirë

Dhëmbët gëlltis
Të mos i thyej
Këmbët mbledh
Kurrizin përthyej
Kokën e thith me mushkëri
Zemrën e ngec në vend
Në rënie të lirë jam lëshuar
Dhe koha shpejt rend
Rend, rend

Shtrëngoj çdo fije muskul
Shpirtit t’i bëhem dyshek
Në rënie të lirë jam lëshuar
nuk dua të vdes
S’du me vdek.

O zogj më mbani
Po bie
O degë më kapni
Mos vritem
O kohë ndaloje pak vrullin
Goditje ji e butë!

Oh, nuk ka fjalë shpejtësia
Ka vetëm një rrugë për atje
Kjo pesha e supeve të mija
Po më fundos në dhe’

Kujdes !
Brinjën mos thyesh
O peshë!
Frymën ta mbash
dëgjon
Kockat mos t’u bëfshin
Përshesh!

Lëshoma fytin
Tek unë mos u ngjesh!

Çliro një vullkan o Mëma Tokë
Të më ngresh sërish përpjetë
Që të zgjas dhe pak në ajër
Mëmë,
Bëma pak më të lehtë!

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s