Asgjë!

E di, tamam atëherë kur dicka dhemb
Vetëdija se ajo është dhembje
Të tremb
Më shumë se dhembja vetë!

E di, tamam atëherë kur e di mirë, me siguri të plotë, e ndjen , e prek , e zotëron me trup
se ndodhesh shtrirë në shtrat,
pikërisht atëherë ndjen se
të rrëshket këmba nëpër shkallë.

atëherë bucet alarmi.
paniku I zi
feston

Sonte peshkuam disa mendime
Të cilat teksa shkuleshin prej trurit
Përpëlitën bishtat në grahmën e fundit të jetës
Shkundën cdo pikë neuron
E na vdiqën në duar

E di, mbase nuk do të kish qenë dhe kaq e lehtë
Vdekja e mendimit
Në rast se ne nuk do të kishim qenë peshkatarë profesionistë

E di, sot grepin shpeshherë doja ta fusja në gojë
Nuk di pse ai karrem më bënte zili
Sot

Mendimi vdes shumë shpejt
S’duron asnjë sekondë
Nëse e peshkon me grepin e harrimit

Një vend plot me jetë
Një vend bosh nga jeta
Një vend plot me jetë
Një vend bosh nga jeta
Një vend plot me jetë

Nesër dalim për kismet
Se mos gjejmë ndonjë variant modern
Të pritjes duarkryq
Që gjërat të ndodhin vetë

Të shohim nesër
Ecim
Marrim dhe ushqim
Ta djegim dhe një ditë
Ktë vend ta bëjmë
Harrim!
Bosh
Një vend bosh nga jeta

Pushim
Nesër më mirë
Pushojmë!

Leave a comment

No comments yet.

Comments RSS TrackBack Identifier URI

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s