Ma! Ta dish sa te kam dhembur!
Sa te kam derrmuar!
E di.
Dhembja me ka therur
Dhembja ende ther
Edhe tani.
Shpesh, nen hijen e cdo siluhete tendes
Guxoj te shoh perdhe
Se sa e madhe behet hija jote
E une nen ty si nen nje strehe
Ma! E bukur
E bukur
E bukur
Shalli te shkonte shume!
Ai qe kishe hedhur supeve
Flokeve
Vitheve
Ai, qe ledhatoi fytyren tende
Te bukur
Te bukur
Te bukur
Ai qe fatkeqesisht
S’ta kem dhene dot
une
une, ypsiloni yt
e iksi I tij!
Ma! Ai, eshte robi yt
Sklleverit e tu
Kromozomet e tij!
Ti qe pertyp e peshtyn
Qe pertyp e peshtyn
Pertyp e peshtyn
Hidherime
Attention please!
Ndahen shtreterit me gjithe carcafe
Te lare e te shpelare
Me qindra here
Duke ia zhdukur cdo ere
Te prure ne shtrat
Nje jete te tere!
Tani , s’ka me!
Ma! Ai te sheh me syte e tij
E une me te mijte
Por ti s’ndryshon
Ajo qe eshte e imja
Eshte edhe e tij
E njejta dashuri
te do
Ma!
3 Comments
Comments RSS TrackBack Identifier URI
Leave a comment
…o Xhak..je e papame o goc…shume te bukura dhe te ndjera te gjitha vargjet e tua…
I’d like to disappear
In the folds of a woman
Who would take
A personal interest
In me
I’d like to disappear
In her mane
Clutching at her roots
With chapped palms
I’d like to disappear
In her bed
And only come out
When it is time
For breakfast
I’d like to disappear
So she can find me….
London
Nov 08
pak e vertete me ne fund qe i ka shpetuar formatit qe kerkojne lajthitjet post moderniste